مرگ است ...

عمريست كه ميبازم ويك برد ندارم ...
ازجمع پراكنده رندان جهانم ...
اما چه كنم گرفتار اين كهنه قمارم ...
مزن زخم زبان ...
بگذارببارد به سرم سنگ مصيبت ...
مرگ است مرا، گربزنم حرف ندامت ...

+ نوشته شده در جمعه بیست و هشتم اردیبهشت ۱۳۸۶ ساعت 0:40 توسط محمد درويشي  | 

توبهترين و قشنگترين اشتباه زندگي من بودی

با كلامم اشك را نوبر كنيد

ناله را با گريه همبستر كنيد.

شعر من آواز غمهاي شماست

تا بماند يادتان  از بر كنيد!
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم اردیبهشت ۱۳۸۶ ساعت 1:7 توسط محمد درويشي  | 

چرا دیگه نظر نمیدی .؟

یک عمرتو را به هر کجایی بردم

 هرلحظه گذشت بی تومن نشمردم

 

حالا توبمان وقصه ات راحت باش

 

از بس نرسیدم به تو آخر مردم

+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۸۶ ساعت 1:2 توسط محمد درويشي  | 

محمد تنها

+ نوشته شده در دوشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۸۶ ساعت 14:55 توسط محمد درويشي  | 

0692

درون کوچه قلبم چه غمگينانه ميپيچد صداي تو

 که ميگفتي به جز تو دل نميبندم فريب وعدهايت را ندانستم

 ولي اکنون به ياد وعدهاي تو ميون گريه ميخندم

+ نوشته شده در دوشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۸۶ ساعت 14:6 توسط محمد درويشي  |